· تصور نكنيد كه فقط هنگامي كه با كودك صحبت مي كنيد يا به او تعليم مي دهيد يا به او فرمان مي دهيد او را تربيت مي كنيد . شما در هر لحظه از زندگيتان او را تربيت مي كنيد حتي در موقعيكه در خانه نيستيد . تمام دگرگوني هاي فكري شما از راه هاي نامرئي به او مي رسد ولي شما متوجه نمي شويد .
· در بسياري از موارد تنبيه كردن سلامت رواني كودك، خانواده و جامعه را به شدت تهديد كرده و والدين را فرسنگها از هدف دور مي كند .
· والدين فراموش مي كنند كه كودك آدم بزرگ نيست، كودك زندگي خاص خود را دارد كه بايد آن را گرامي داشت. زندگي كودك احساسي تر، پرشورتر از زندگي آدم بزرگ است او كمتر از بزرگترها مي تواند به قضاوت بپردازد.
· اگر والدين به جاي مقابله به مثل كردن و تذكر دادن، « توجه » را به كودك خود هديه كنند آن هم زماني كه او اصلا انتظارش را ندارد ديگر نيازي به جلب توجه نيست و اين ساده ترين و موثرترين تدبير تربيتي است.
· بگذاريد كودكي در فرزند شما شكوفا شود، قبل از اينكه مناسب ترين اخلاقي را برايش انتخاب كنيم يا از تمايل فردي او كاملا آگاه شويم.
· در خانواده اي كه مادر هميشه معترض و ناراضي است، بسيار غر مي زند و انتظارهايش تمامي ندارد و پدر هميشه خسته و عصباني است سر كوچك ترين مساله اي به فرياد و دشنام متوسل مي شود. كودك چنين رفتاري را با چشمان تيز بين خود مي بيند و در ذهن پوياي خود به استدلال مي نشيند. اين زمان است كه پدر و مادر را الگوي خود قرار داده و به تقليد از آنها دشنام مي دهد و فرياد مي كشد. محكوم مي شود كه فرد قابل احترامي نيست.
· بيش از آنكه به كودكت چيزي بگويي خوب در او تأمل كن . ابتدا ماهيت شخصيتش را آزاد بگذار تا خود را نشان دهد . او را تحت فشار نگذار تا بتواني او را همان طور كه هست ببيني .
· پيام كودك در رفتار لجبازي اين مي باشد كه به والدين خود بفهماند من نيازمند و محتاج توجه تو هستم ، چشمانت را باز كن و به من نگاه كن .
· كودك هرگز مجرم بودن را در خود احساس نمي كند و تنبيه را كه مجازات محسوب مي شود حق خود نمي داند زيرا رفتارهاي كودك فقط يك معنا دارد .
كه توجه كنيد من هم هستم با اين حال كودك به هدف خود رسيده و از آنجايي كه والدين را درگير خود مي بيند در درون راضي است .
· در خانواده اي كه مادر مرتب به كودك متذكر مي شود كه بايد در اتاقش همه چيز مرتب باشد در حالي كه كودك به ديدن آشپزخانه ي شلوغ و اتاقهاي به هم ريخته عادت كرده است يا پدر به او ايراد مي گيرد كه قبل از ورود به اتاقش حتما اجازه بگيرد ولي خودش بي اجازه وارد اتاق مي شود ، آن زمان كه كودك به ديده هاي خود بيشتر از شنيده هايش اعتماد مي كند و به نظم و احترام پاسخ نمي دهد محكوم مي شود كه او منضبط و مسئوليت پذير نيست !
· كودكان كم مي دانند و بسيار احساس مي كنند . طبيعي است كه جهت آموزش انديشه ي خلاق به دنبال راهي باشيم كه اين امكان به كودك داده شود تا از زبان عواطف و احساسات دروني خود با ما سخن بگويد ، همان كليدي كه از ياد رفته است .
· شوخي و تفريح به كودك روحيه لازم و مناسب را جهت انديشيدن مي دهد .
· به تحرك كودك خود بها دهيد ، ميزبان موجودات خيالي كودك خود باشيد ، قدرت تخيل در سن 7-4 سالگي به اوج خود ميرسد . به اجتماعي شدن كودك خود كمك كنيد ـ يقين بداريد نقش آفريني امروز كودك انتخاب هاي فرداي اوست .
· زندگي كشيدن تصوير است و كودكان در چهره زندگي تصويري را كه خود در دل دارند مي بينند .
· يقين بدانيد نقاشي فرزند شما متن زندگي كودك شماست .
با تشكر از خانم زارعيان، مشاور مهد، كه اين مطلب را تهيه كردند.
